Voor jou

Hoe onwerkelijk het leek dat jij in mijn lichaam groeide, dat je over een paar maanden het belangrijkste deel van mijn leven zou zijn.
Zo onwerkelijk ik het nu vind, dat het meest volmaakte geluk wat ik heb gekend er niet meer is.

Acht dagen en wel duizend emoties.
Angst, verdriet, blijdschap, boosheid, onmacht, hoop, maar voornamelijk trots. Trots op het kleine lichaampje wat voor zijn leven vocht. Hoe kon iets wat zo klein en kwetsbaar was, toch zo sterk zijn? Hoe kon iets wat zo sterk was, een deel van mij zijn en dat terwijl ik op zoveel momenten aan de rand van de afgrond heb gestaan.
Je was van mij.
Nee, je BENT van mij.
Een onlosmakelijk, onmisbaar deel van mij...

Ik ken mezelf niet meer. Ik ben een wij, maar zonder tweede persoon. Vanaf het moment dat ik wist dat je bestond, werd ik een wij. Wij voor altijd, maar nu zonder jou. Wij bestaan niet meer, want ik stierf met jou mee....

© copyright: Denise Meijer

21 augustus 2009