Een soulmate

Als mijn fantasieën lucht zouden krijgen. Wolken wit in het mooiste rose zouden veranderen. Ik erover mocht lopen naar luchtkastelen. De prins klaar staat met zijn witte hengst. Die mij erop zou trekken een langzame kus zou geven en samen vertrokken we. En leefde nog lang en gelukkig Helaas het realisme maakt me wakker en niet met een harde klap want ik stond al even naast mijn bed op de harde koude vloer met beide benen zonder pantoffels aan te trekken. Ik zweef er graag even in weg in mooie sprookjes met al het geluk en voorspoed, maar dat maakt je niet sterker.

Ik geloof wel in het potje en het dekseltje, ergens is er een deksel die zo perfect past, zo mooi vastklikt, het potje aanvoelt en hoef het er niet eens mee eens te zijn. Het is een gevoel van samen lachen, delen, huilen. Het potje moet niet zonder het dekseltje kunnen en de deksel niet zonder het potje. Sluit het niet goed lekt het aan alle kanten, het raakt bedorven, afgestorven. Als al mijn fantasieën lucht zouden krijgen dan sloot mijn dekseltje perfect maar het heeft altijd scheef gezeten.

© copyright: Patricia du Prée

21 Maart 2009