Kruimel van tien

Anders zo anders het verzet wordt sterker
een koppigheid zet zich open
eigenwijs en eigenzinnig kijkt hij nu rond
voetjes stampen nog net niet op de grond

en ik blijf niet toekijken hoe zijn geluk
onbeperkt blijft door onbeantwoorde vragen
ik zoek mijn lach op zijn gezicht
maar ook daar kan ik het even niet vinden

en toch zo'n momentje tussendoor
kust hij mijn wang pakt mijn hand
dan glimlach ik en denk oké wij gaan ervoor

©copyright: Patricia du Prée
29 juni 2010