Rare babbelaarster

En ik klets maar door
geen stop erop
nonstop aan een stuk
kan mezelf
ook niet bedwingen
wanneer ik niet
zou praten
dan zou ik wel zingen
maar dat is
geen gehoor,
daar pas ik voor
ik babbel, brabbel
vreemde kermen
begrijpend, nonsens
mij niet heus, serieus
bij geen keus
en ik weet wel
wat ik eigenlijk
wil vertellen
maar ik durf niet
straks hangt er weer
een kous over mijn kop
maar de stop erop
dat gaat te ver
dus lul ik wat aan
her en der
als een kip zonder hoofdje
zonder snaveltje
geen oogjes
zielig toch zo in de
wilde weg tokkelen
terwijl de zinnen
eigenlijk allang
gesorteerd zijn
nee geen venijn
dat gaat mij te makkelijk af
is ook echt geen straf
de sarcasme in aria's
toe te dienen
maar dat moet je
dan wel verdienen
ik ben om te grienen
spiegeltje, spiegelttje
aan de want
wie is de grootste kletskous
van het hele land
en de geest zegt
zie je de barsten in mijn glas
oké zeg maar niets
toen wist ik al
dat ik het weer eens was
ik praat zelfs in mijn slaap
onsamenhangend
en bijeen geraapt
gevaarlijk dat wel
stel je voor
wereldoorlog drie
bij wat ik vertel
maar ik weet het wel
wat ik eigenlijk wil zeggen
maar pff zwaar
het is zo moeilijk
uit te leggen
maar ik houd de moed
er stevig in
denk soms niet na
maar ook weer wel
bij iedere zin
oké ik klets maar door
maar kom er niet
veel verder mee
misschien next time
als ik praat
over de liefde
en het mooie
van rode rozen
heb ik eindelijk
mijn woorden
goed gekozen

© copyright: Patricia du Prée
20 augustus 2009