Wat de herfst schenkt

En het dwarrelt, het dwaalt, het verdwaald
ogen zouden het spoor volgen
naar hemelse hoogte is het zicht niet te stoppen

mijn hart glundert soms bij dit soort dagen
onbeperkte warmte vanuit bonte kleuren

alleen ik vang geen rozen meer in mijn handen
en uitgestorven soort voor mij bij jaren
maar aan het gekleurde herfstblad
heb ik voorlopig zat