Stip

mijn vriend
zal je mijn lachen missen
als een vlinder in de wind
de dagen tellen
terugkomen in dromen
druppels laten praten
in een dichte ochtendmist
als vingers zich verbinden
wil ik blijven drijven
op de golven van de zee
oneindig blijven turen
naar de zon in ondergang
en wil jij beseffen
dat de leegte in wat uren
dan niet meer te vullen is
ik de stip zal blijven
op een wit papier
wat langzaam zal vervagen 

18 september 2005

patricia du Prée