Het topje van verleiding

Een rommelige morgen alles gaat mis al bij het opstaan, valt ze bijna uit bed. Stuntel noemt ze zich vandaag. Het was stil, muisstil om precies te zijn. En ze laat zich in alleen een T-shirt naar beneden lopen. Gedachtes heeft ze nog niet eerst een kop warm water met een smaakje en ze kan er weer tegenaan. De post was er en een envelop deed haar hart sneller kloppen ze wist niet hoe snel die open te maken. Er staan maar vijf woordjes in “heb jij tijd voor mij”  Een bepaald soort opwinding schiet door haar heen en ze weet niet hoe snel ze boven moet komen.

Alles wat ze in haar kast heeft liggen smijt ze op haar bed en weet begod niet wat ze aan moet trekken. Dus laat ze zich achterover op bed vallen. Ineens een vreemd geluid! Ze schrikt op en loopt de gang in. Is daar iemand een tikkeltje nerveus klinkt de klank nu in haar stem. Geen antwoord. Weer terug in haar kamer hoort ze zachte voetstappen op de trap en doordat ze haar deur nog net niet helemaal gesloten heeft ziet ze hem naar boven lopen. Haar hart maakt sprongetjes en ze besluit hem te laten kijken als ze zich langzaam uit zal kleden.

Haar shirt trekt ze langzaam over haar hoofd  en van een afstand hoort ze zijn adem even stoppen een zacht gehijg komt over zijn lippen. Ze glimlacht gemeen als ze met haar handen zachtjes haar borsten warm kneed.  Ze likt haar vingers nat en masseert met het topjes van haar vingers haar stijve tepels. opgewonden zou ze nu het liefst de deur open willen gooien, hem bij zijn shirt pakken, en op bed willen smijten maar ze besluit hem nog even naar haar te laten gluren.

Ze pakt haar bodylotion heerlijk geurend en giet extra veel in haar hand.  Eerst een wrijft ze wat uit over haar benen, haar armen en dan begint ze haar buik in te wrijven met warme lome wrijvingen steeds een stukje verder naar beneden tot het randje van haar slipje. Nu hoort ze een zacht gekreun galmen en lacht opgewonden als ze één vinger expres haar slipje in laat glijden. Ze gooit haar hoofd   ietsje naar achteren en hijgt als ze daar komt waar het zo gevoelig is. De deur wordt eindelijk opengesmeten. En met een verhit gezicht komt hij naar haar toe lopen, pakt haar gezicht vast kust haar en ze laten zich tussen de kleding op haar bed vallen. Ja het is een rommelige morgen.

23 november 2008
Patricia du Prée