Dauwdromen

Als je atmosferen zou kunnen tekenen als beelden in de juiste kleurlagen

Dan zou mijn droom er in de buurt komen

Zoals donker purper lagen besprenkelt met sterren goud.

Het was er mooi zo rustig het wandelen vertraagde met de minuten

Alsof ik iets tastbaars uit de lucht wilde plukken.

Toen zag ik jou ineens en stond stil.

En ik kijk nooit terug als de slaap mij meeneemt naar ongekende oorden

Maar ditmaal zag ik mijn ogen groot, zwart vol met tranen.

Verward en verraden bij wat hij daar deed tussen al dat moois,

waar ik eerder inkeek.

Een kleine vlinder van herkenning daalde op mijn schouder neer,

Ik streelde zijn zachte vleugels

Fluisterde mijn ontwaken in verschillende talen

Want de persoon die ik aankeek kende ik niet meer

Patricia du Prée