Als het water door je vingers sijpelt geen grip op hebt

probeert het te vangen maar druppels glijden weg

Woorden galmen na, beelden spelen zich opnieuw af

En je voelt de pijn die ieder ziel deeltje verscheurde

als een stukje dun papier.

Alles lijkt te huilen behalve je ogen blijven nog droog

En je weet, je doet, je voelt, maar je kan geen kant op

Dus laat je het , het zal helen uiteindelijk

Het boek wat van binnen leeft zal zich verder schrijven

siert het op met letters maar ook in levende lijve

als je vingers in het water steekt en de druppels proeft

net als het voelen van warme armen om je heen

Beleef het uitzicht bewuster, bekwaam je in keuzes

Adem lichter bij een herboren morgen, of avond leuze

Leun wat zachter achterover, vertrouwd en houd

iedere nieuwe dans vast, dan raakt het niet verloren
Geborgen in de waarheid met ogen wijder open

blijf je teruglopen naar het onvoorwaardelijk geloven

Rust je even uit waar het riet je toe blijft wuiven

Herinneringen lachend fluisteren in het vochtige gras

Zoveel zinnen al hebt uitgesproken en opgeschreven

over de zon , de wind en de regen het leven

En daar waar een boom glinstert in hetzelfde water

komt het allemaal samen.

19 oktober 2008

Patricia du Prée