Zoals de regen overal doorheen kan zweven

Ik wilde jouw dichter tegen mij drukken
het gevoel brengen met alle heftigheid
jij weer kon proeven van de leugen of de waarheid
die was of is geweest

ik wilde het uit de tent lokken, met loze leuzen
verschillende botte, lieve , kleine woordkeuze

de regen verdween uit mij, zag het al even niet zwart
het gevoel beroerde nog steeds mijn hart
waar het jouwe al die tijd nog ijs vertoonde
ik droomde dom als wicht, sloot ogen dicht

doch zo lang bang overrompelde het mijn dromen
vraag ik jou daar vooral niet meer te komen

het is bedrog een emotie per seconde die dan
blijft hangen de twijfel wakker schudt

ooit dacht ik jouw te voelen het charisma eender
nu laat ik het los en tussen jouw vlokken sneeuw
zie je mijn zwevende druppels regen

© copyright: Patricia du Prée
29 Januari 2009