Het herfstspook

Zal jij het weten het zwijgen blijft nog mogelijk

Ik lip me niet aan mijn waarheid

Blijf liever koppig voor mij uit staren de hemel in

Waar luchten het groot in de wolken spellen

En toch stokt het vertellen zal nooit meer het onderspit delven

Ik vang signalen van de overkant maar zat vaker mis

Dus schik en slik omdat het gewoon niet anders is

Luister liever naar ritselbladeren zie ze langzaam zweven

Filosofeer over hier, daar en het leven

En weet ergens dat herfststormen geen verzoening brengen

Dat herinneringen tussen wintervlokken zullen smelten

Gis naar gedachten die er niet zijn

En laat het geheel zich weten het beter is te vergeten

Het boek is uitgelezen

Maar de notitie wel of niet gedoofd,  

het blijft het spoken door mijn hoofd

19 september 2009

Patricia du Prée