De huisvrouw

De krulspelden laat ik achterwegen
Ook de grote pluizen pantoffels naast het bed
Ik slaap liever wat me door de natuur is gegeven
En heb de sloffen buiten de deur gezet

Toch is het niet makkelijk voor moeder en de vrouw
Beleef de dagen in hetzelfde en is eigenlijk nooit klaar
Het sloven, stoffen, zuigen, wassen alles in de vouw
Het ontzien wordt niet geboden, nee vergeet het maar

Voel zich als meubileer, als deurpost, steunpilaar
Het is het streven, in leven met het rechte doel
En bij de wekelijkse wip is vader zo weer klaar
Maar verdomme! Toch dat zwijgen ze heeft toch ook gevoel

Maar oké dat eventjes vergeten, de zuster komt eraan
Om het gezin weer te voeden en verzorgen
En bij de snotterneuzen zichzelf voorbij te gaan
De psychiater, tuinvrouw, kok is ze dan gewoon weer morgen

Ach klagen, klagen, klagen doe er dan wat aan
Neem een baan, een hobby, of minnaar
Laat het mannetje jou werk doen en jij het huis uitgaan
Ik geef ze een week dan zijn ze er mee klaar

Geef ze de schort, de kids, de veertjes van de stof plumeau
De pollepel, kniekousjes en lange rok laat ze garen in het sop
Misschien krijg je dan ooit het respect cadeau
En verandert en dan nog niets donderen ze maar op

© copyright: Patricia du Prée